Biologische slakken uit eigen tuin (delicatesse)

Biologische slakken uit eigen tuin

Eerlijk is eerlijk…of je nu mosselen eet, garnalen of slakken het komt een beetje op het zelfde neer. Ik heb het over onze slakken met een huisje, die voor de Fransen nog steeds een delicatesse zijn. Gisteren avond na een buitje even de tuin rond gelopen met een grote zaklantaarn (ook soms al in de avond na een forse bui) waardoor ik kon waarnemen dat enkele van mijn heerlijke groentes en sierplanten eraan gingen door een leger van slakken. Het was slakken feest, vochtig, warm weer en volop jong blad. Ook over het pad waren ze massaal uitgerukt om elkaar te begroeten of het lekkerste blad te gaan opzoeken. Ik had al in een klein half uurtje een halve emmer vol met slakken. De naakt slakken die bekend staan als taaie rakkers om te eten glibberde door mijn vingers en ik had beter een paar rubber handschoenen aan kunnen trekken. Ik heb het hele spul ver van mijn biologische moes/tuin terug gezet in de natuur. Eerlijk gezegd heb ik dat met alle slakken gedaan…ik hou van de natuur en ….ik kan het gewoon weg niet…sorry!

Biologische slakken uit eigen tuin (delicatesse)

En een handige manier om van je slakken af te komen. Maar voor de mensen die het wel aandurven en juist dicht bij de natuur staan kan ik het toch aanraden om je eigen biologisch slakken uit eigen tuin te eten. Feitelijk zijn in Frankrijk slakken vroeger armeluiskost zoals bij ons de haring. In de wijngaarden van Frankrijk werd dit door de druivenplukkers gegeten. Vuurtje van snoeiafval van de druivenranken, roostertje met slakken erop en na garing eten met brood en rode wijn. Simpeler kan het niet. Slakken (“escargot”) zijn de keuken ingeslopen toen in de jaren zeventig de bistro zijn opgang deed in de Nederlandse horeca. We wilden echte Franse dingen eten. En hoe gruwelijk voor menige restaurantgast ook het idee: daar hoorden slakken bij. En dat je dan ook na afloop stoer kon vertellen dat je escargot had gegeten (àls je al wist wat het was!). Maar om nu te spreken van een culinair hoogstandje, een delicatesse. Nee. Maar ja, zo zijn die slakken ook niet ons eetpatroon in gekropen.

We gaan terug naar slakken eten uit eigen tuin

Enig aandachtspunt is dat slakken planten eten en soms ook giftige planten. Dus de slakken zo de pan in: nee. Ze moeten eerst worden “ontgift”. Dat klinkt zwaar maar is een klusje van niks. Eigenlijk meer geduld dan moeite. Het darmkanaal van de slakken moet leeg, wat het beste gaat door ze een paar dagen in een afgesloten ruimte waar ze niet kunnen ontsnappen (een glazen bak of zo) neutraal voedsel te laten eten. Veelal wordt bloem aangeprezen (gewoon wat bloem op schaaltjes in de bak). En zijn in de bak de uitwerpselen van alle slakken wit (van de geconsumeerde bloem) dan zijn we een stap verder. Zorg wel dat ze actief blijven, want anders gebeurt er dagen niets en wordt er ook niet gegeten. Een plantenspuit om ze een beetje te prikkelen is handig.Na een dag of drie kan de bloem weg en gaan de slakken vasten, zodat het darmkanaal volledig kan worden opgeschoond.

Slakken

Pak de slakken uit de bak en spoel ze goed af, alle dode slakken of twijfelgevallen kan je beter weggooien. Wanneer de slakken schoon zijn kan je ze voor een paar uur in de vriezer stoppen, dit zorgt er voor dat ze in een door de kou geïnduceerde winterslaap vallen. Je kan ze koken zonder ze in de vriezer te hebben gestopt, maar dan maken ze de dood bewust mee, dit voorkom je door ze in een winterslaap te laten vallen.

Doe de slakken vervolgens nu in een pan met kokend water

Waaraan flink wat zout is toegevoegd. Kook de slakken maximaal een minuut of tien. Schep de slakken daarna uit de pan en laat ze in een bak koud water afkoelen. Verwijder met een satéprikker of een stevige speld (of een heel smal vorkje) de slakken uit hun huisjes. Verwijder het zwarte uiteinde en laat ze in een bak koud water staan waaraan opnieuw zout is toegevoegd. Max. een half uur.

Nu opnieuw de slakken goed afspoelen onder stromend water, waarna ze gekookt kunnen worden. Maak daarvoor een mooie, volle bouillon, zodat de slakken veel smaak kunnen opnemen, want zo spannend zijn ze van zichzelf niet.

Voor de bouillon

– een liter water
– 8 gram zout (per liter water)
– een glas droge witte wijn
– kleine ui, grof gesneden
– wat groen van een prei, gesneden
– een geplette teen knoflook (of 2)
– wat winterwortel in dunne plakjes
– peterselie- of korianderstelen
– wat tijm/rozemarijn/oregano/laurierblad (naar keus)
– flink vers gemalen peper

En wat je er verder lekker bij lijkt

Ja jongens, koken is ook eigen creativiteit hoor! Laat de bouillon maximaal een uur zachtjes trekken (dus niet koken! Houd het onder de 100 graden. Heb je een keuken thermometer? Er handig!).

Zeef nu de bouillon

Nu kunnen de slakken in de bouillon, kook (opnieuw héél rustig) maximaal een uur, afhankelijk van grootte en dikte van de gevonden slakken. Geef er knoflookboter bij en geroosterd brood. En een dikke rode biologische wijn.

Eet smakelijk

Nee, nou niet gelijk schrikken. Je eet garnalen, oesters, mosselen. Misschien nog andere schelpdieren? Ach het is misschien het idee, maar slakken zijn echt prima te eten. Feitelijk armeluiskost. In de wijngaarden van Frankrijk werd dit door de druivenplukkers gegeten. Vuurtje van snoeiafval van de druivenranken, roostertje met slakken erop en na garing eten met brood en rode wijn. Simpeler kan het niet.

Door: Guido Sparreboom
Beeld: YouTube Channel –  Wander van Laar

Tip de redactie

Wij zijn altijd op zoek naar het laatste nieuws.

Meer over

Net binnen

Gerelateerde artikelen