Walvissen worden op een gewelddadige manier geslacht

Walvisjacht

De walvisjacht is iets barbaars, maar was ook in de zeventiende eeuw in Nederland noodzakelijk om aan lampenolie te komen. Deze werd verkregen uit de blubber of vetlaag die onder de huid van de walvis zit te koken in grote ketels. Deze uitgekookte blubber veranderde dan in olie en werd in vaten verscheept naar Amsterdam.

Walvissen raakte door de internationale jacht bijna uitgestorven en veel ( ook Nederlandse) compagnies moesten zo’n 50 jaar terug noodgedwongen wel stoppen met de walvisvaart. Ook omdat de minerale olie en de intrede van elektrisch deze walvisolie overbodig en te kostbaar maakte.

Walvisvaart nog niet helemaal gestaakt

Walvisvlees wordt nog wel gegeten maar is niet goedkoop, smaakt tanig en zit vol met zware metalen. Toch zijn er nog een paar landen die daarvongevoelig voor blijken te zijn.

Japan, IJsland en ook Noorwegen

Landen als Japan, IJsland en ook Noorwegen zetten hun acties tegen beter weten in en de vele protesten nog gewoon voort. Ze weigeren hun oude tradities te stoppen, ondanks ze allang niet rendabel meer zijn. Wereldwijd worden de protesten echter steeds groter omdat mensen in gaan zien dat het uitsterven en onnodig pijn lijden van walvissen onnodig is. Dit geld ook voor andere belangrijke vissoorten zoals dolfijnen, haaien en tonijnen die momenteel met uitsterven worden bedreigd.

Verbod op Walvisjacht

De walvisjacht is sinds 1986 verboden, maar voor wetenschappelijk onderzoek is het toegestaan om een walvis te doden. Van deze maas in de wet maken de Japanners al jarenlang gebruik om walvissen te vangen, te doden, te onderzoeken en op te eten. In 30 jaar tijd vingen de Japanners ruim tienduizend walvissen. Tot in 2014 het Internationaal Gerechtshof in Den Haag anders besloot.

Het Internationale Hof van Justitie 2014

Het Internationale Hof van Justitie, het belangrijkste juridische orgaan van de Verenigde Naties met bindende beslissingsmacht, heeft in maart 2014 uitspraak gedaan in de zaak die Australië had aangespannen tegen Japan over de jacht op walvissen. Het hof was in meerderheid van oordeel dat het ‘onderzoeksprogramma’ van Japan in zijn huidige vorm onvoldoende wetenschappelijk is gemotiveerd. Daarom mag het project, dat jaarlijks aan honderden walvissen het leven kost, niet worden voortgezet. Helaas heeft dit nog weinig of niks opgeleverd en Japan zet ook 2018 zijn jacht op walvissen gewoon door.

Wat is het IWC

De IWC is het internationale orgaan dat verantwoordelijk is voor regulering van de walvisjacht en de bescherming van walvissen. Maar wat is nu precies de IWC en hoe werkt deze commissie?

Lidmaatschap en leiderschap

Het lidmaatschap van de IWC staat open voor elk land dat de afspraken van het Internationaal Verdrag ter Regulering van de Walvisvaart van 1946 ondertekent. De lidstaten, op dit moment in totaal 89, benoemen elk een eigen commissaris, die vaak wordt bijgestaan door deskundigen en adviseurs. De voorzitter en vice-voorzitter van de IWC worden door de commissarissen uit hun midden gekozen voor een periode van gewoonlijk drie jaar.

Stemmen

Elke lidstaat die zijn contributie heeft voldaan heeft één stem, ongeacht de omvang van de bevolking, de economische betekenis of de betrokkenheid van dat land bij de walvisjacht. Het IWC is geen orgaan dat sancties kan opleggen en legt bovendien de verantwoordelijkheid voor het reguleren van de walvisvangst voor wetenschappelijke doeleinden en het voldoen aan de daarvoor opgestelde voorwaarden bij het land zelf neer.

Stemmen te koop

In een poging potentiële resoluties te manipuleren, koopt Japan actief stemmen en steun van een groot aantal landen. Door bondgenootschappen te sluiten, hoopt Japan een sterk blok van ‘pro-walvisvaartlanden’ om zich heen te verzamelen, dat groot genoeg is om bij alle toekomstige stemmingen van de IWC op basis van gewone meerderheid de doorslag te geven. Zelfs een aantal niet aan zee gelegen landen, zoals Mongolië, is toegetreden tot de IWC en stemt met Japan mee. Dit blok heeft er al voor gezorgd dat voorstellen voor het inrichten van meer walvisreservaten in de Zuidelijke Stille Oceaan en de Zuidelijke Atlantische Oceaan werden weggestemd.

Kortom, de Japanse overheid stimuleert de walvisvaart, geeft zijn eigen vergunningen af om onder voorwaarden van het IWC te mogen vangen en bepaalt ook nog eens zijn eigen quota. (Bron IWC van International Fund for Animal Welfare)

Wat te doen?

In actie komen zoals Sea Shepherd heeft resultaten opgeleverd. Regelmatig zoeken zij de confrontatie op met de Japanse walvisvloot en dwarsbomen de uitgevaren schepen. “Het resulteert erin dat we het leven van duizenden walvissen hebben gered”, aldus Sea Shepherd. Internationale en politieke druk uitoefenen en het belang van walvistoerisme benadrukken, roept het IFAW dat liever voor positieve alternatieven gaat.

Kortom, de walvisjacht is doelloos en wordt enkel in stand gehouden omdat landen als Japan, IJsland en Noorwegen  hun tradities en trots niet willen laten varen. Help mee en steun acties van natuurorganisatie tegen de walvisvaart.

Door: Guido Sparreboom
Beeld: Guido Sparreboom

Tip de redactie

Wij zijn altijd op zoek naar het laatste nieuws.

Meer over

Net binnen

Gerelateerde artikelen