Wat is MRSA?

MRSA wordt vaak uit het buitenland meegenomen, waar veel te gemakkelijk antibiotica wordt voorgeschreven. In Zuid-Europese landen krijgen patiënten veel eerder en op bredere schaal antibiotica toegediend. Hierdoor is de kans op resistentie groter. Ook gaan deze landen minder strikt met de bestrijding van MRSA om dan Nederland, waardoor meer patiënten besmet raken

Wat is MRSA?

De bacterie waar het om gaat heet MRSA. Dit is de afkorting van Meticilline Resistente Staphylococcus Aureus. Deze ziekenhuisbacterie is niet meer gevoelig voor antibiotica die gewoonlijk worden voorgeschreven. Dit betekent dat infecties veroorzaakt door de MRSA bacterie moeilijker te behandelen zijn.Een patiënt die in het ziekenhuis ligt met (verdenking op) MRSA besmetting moet direct geïsoleerd worden van andere patiënten.het ziekenhuis bestaat de kans op verspreiding van de MRSA-bacterie, omdat hier veel zieke mensen bij elkaar zijn opgenomen.

Voldoende weerstand

Voor gezonde mensen levert de MRSA-bacterie geen gevaar op voor de gezondheid. Zij merken niet eens dat ze de bacterie bij zich dragen. Mensen met een sterk verminderde weerstand kunnen echter wel ziek worden van MRSA.

Hoe wordt deze bacterie verspreid?

Verspreiding van de MRSA bacterie gaat van mens tot mens (voornamelijk via de handen) en via de lucht. Mensen die met MRSA in aanraking komen, kunnen drager worden van de bacterie. Zolang ze zelf gezond zijn, bestaat er voor hen geen gezondheidsrisico. In de meeste gevallen verdwijnt de bacterie na enkele dagen vanzelf, zonder dat drager er iets van gemerkt heeft. Maar ze kunnen de bacterie wel ongemerkt overdragen aan mensen met een verminderde weerstand of verse operatiewond. En die kunnen wel ziek worden van de bacterie.

Om verspreiding via de lucht te voorkomen wordt de patiënt in isolatie verpleegd. Onze medewerkers houden zich aan strikte maatregelen, zoals alleen de kamer betreden met handschoenen, schort met lange mouwen, neus/mondmasker en een muts. De kamer waarin de patiënt opgenomen is, is zodanig gebouwd dat verspreiding van de MRSA bacterie via de lucht naar de verpleegafdeling niet mogelijk is. Door een kaart op de kamerdeur aan te brengen wordt deze manier van verplegen kenbaar gemaakt aan iedereen die de kamer wil betreden. Beide maatregelen zorgen er dus voor dat de kans op verspreiding tot een minimum beperkt wordt.

Besmettingskans

In Nederland raakt ‘slechts’ 0,5% – 1% van de ziekenhuis-patiënten met de MRSA-bacterie besmet. In het buitenland wordt minder strikt met de bestrijding van de bacterie omgegaan en loopt 20 tot 50% van de ziekenhuispatiënten een MRSA-besmetting op

Antwoord

Als u gezond bent, heeft u vrijwel nooit last van ziekteverschijnselen door MRSA. De meeste mensen dragen MRSA zonder dat ze er iets van merken. Wanneer uw weerstand echter zwak is, kan de MRSA infecties veroorzaken en kunnen klachten ontstaan als zweren, abcessen maar ook longontsteking, bloedbaaninfecties, botontsteking, etc.

Wat is MRSA

Waar een MRSA-besmetting precies ontstaat, is moeilijk te achterhalen. Meestal wordt deze overgedragen door patiënten/cliënten of medewerkers die in een besmette omgeving zijn geweest. Niet alleen de patiënt/cliënt, maar ook zijn omgeving kan besmet raken. De bacterie nestelt zich in vezels van beddengoed, gordijnen, kleding en schoeisel. Ook houdt deze zich op in stof, op vloeren, muren en plafonds en voelt zich zelfs thuis op beddenframes, wastafelkranen, afstandsbedieningen, deurknoppen en lichtschakelaars. De bacterie verspreidt zich via luchtkanalen, stof, huidschilfers en contact met besmette personen en voorwerpen. Nieuwe besmettingen kunnen zo vrij gemakkelijk ontstaan.

MRSA (Meticilline Resistente Staphylococcus aureus) is een bacterie die ongevoelig (resistent) is voor de meeste, gangbare antibiotica. Daardoor is deze moeilijk te bestrijden.

Gedrag en verspreiding van de bacterie komen overeen met de gewone huidbacterie Staphylococcus aureus die bij veel mensen voorkomt. Besmetting met MRSA is vooral gevaarlijk voor mensen met een ernstig verminderde weerstand. Voor zorgorganisaties, zoals ziekenhuizen en verpleeghuizen, vormt de bacterie dus een grote bedreiging.

Ontwikkeling bacterie

De Staphylococcus aureus is in de loop der jaren resistent geworden voor de meeste, gangbare antibiotica. Dat maakt bestrijding moeilijk. Een van de middelen die de groei van de bacterie wél kan stoppen, is het (giftige) antibioticum Vancomycine. Nadelen hiervan zijn de bijwerkingen voor de patiënt. Bovendien kan de bacterie op den duur ook tegen dit antibioticum resistent worden. In Nederland wordt het middel daarom alleen als laatste behandelmogelijkheid ingezet. In veel Zuid-Europese landen worden krachtige antibiotica, waaronder Vancomycine, vaker en op bredere schaal toegediend. Daarmee vergroot de kans op resistentie, omdat in Zuid-Europese ziekenhuizen behandelde patiënten de bacterie mee naar Nederland kunnen nemen. wordt onderzocht of iemand de MRSA bacterie bij zich draagt?

Om vast te kunnen stellen of iemand is besmet met de bacterie, wordt een monster van slijmvlies en huid genomen. Dit monster wordt op MRSA getest. Binnen 4 /5 dagen weten we of er sprake is van een MRSA besmetting.

Bezoek

De met MRSA besmette patiënt mag alleen gezonde bezoekers ontvangen. Deze bezoekers moeten een muts, neus-/mondmasker, bezoekersjas en handschoenen dragen. Na het bezoek moeten ze hun handen desinfecteren

Hoe raak je deze bacterie weer kwijt?

Met MRSA besmette patiënten kunnen worden behandeld met desinfecterende zeep, shampoo, neuszalf en/of huidzalf. Alleen MRSA-patiënten die een door MRSA veroorzaakte infectie hebben, krijgen gericht antibiotica toegediend.

Hoe merk ik dat ik de MRSA-bacterie heb?

Dat merk je meestal niet. Dit kan alleen aangetoond worden door middel van een onderzoek.

Wat is precies je weerstand?

‘In de volksmond wordt het begrip weerstand meestal gebruikt om de mate van bevattelijkheid voor infecties aan te duiden. Maar de weerstand is in feite een functie van ons afweersysteem. Dit systeem moet ons beschermen tegen bedreigingen van buitenaf zoals virussen en bacteriën. Het afweersysteem herkent lichaamsvreemde micro-organismen en is over het algemeen in staat deze op te ruimen.

De lymfeklieren kun je zien als soort van bewaakstations

Wanneer een onbekend micro-organisme passeert, reageert het lymfeklierstation door witte bloedcellen aan te maken. Bij bijvoorbeeld een keelontsteking dringen virussen of bacteriën het slijmvlies van de keel binnen. Als reactie zwellen de lymfeklieren in de hals op, omdat ze witte bloedcellen aanmaken.

Door: Guido Sparreboom
Beeld: Groen Nieuws

Tip de redactie

Wij zijn altijd op zoek naar het laatste nieuws.

Meer over

Net binnen

Gerelateerde artikelen