Wat ooit werd gepresenteerd als eenvoudig en duurzaam alternatief, blijkt voor elektrische rijders steeds complexer: het opladen van de auto. Waar tanken bij het benzinestation helder is, zorgt laden bij publieke palen voor verwarring. Prijzen verschillen niet alleen per locatie, maar ook per laadpas, laadsessie en zelfs tijdstip van de dag.
Elektrisch opladen
Een voorbeeld maakt dat duidelijk. Bij een laadpaal van Vattenfall in Noord-Brabant betaalt een rijder met een Vattenfall-pas ongeveer 33 cent per kilowattuur zonder extra kosten. Met een Shell Recharge-pas stijgt dat tarief tot ruim 55 cent, plus een startbedrag. Een volle sessie van 50 kilowattuur scheelt dan bijna twaalf euro. Die verschillen zijn niet uitzonderlijk, want aanbieders hanteren eigen prijssystemen en kortingen.
Gebrek aan helderheid
Volgens de Vereniging Elektrische Rijders neemt de onduidelijkheid toe. Steeds meer passen, apps en tijdelijke aanbiedingen maken vergelijken lastig. Extra toeslagen zoals blokkeerkosten of dynamische tarieven – waarbij de prijs per uur kan wisselen – zorgen voor nog meer variatie. “Er is een wildgroei aan laadpassen en een tekort aan transparantie,” stelt Jos van den Bergh van de VER.
Prijspuzzel voor automobilisten
Ook technisch expert Maarten Steinbuch van de TU Eindhoven pleit voor meer duidelijkheid. Volgens hem belemmert het gebrek aan overzicht de acceptatie van elektrisch rijden. Hij pleit voor één uniforme prijsaanduiding of een wettelijk maximumtarief, zodat iedere bestuurder vooraf weet waar hij aan toe is.
Nog steeds voordeliger
Ondanks de ingewikkelde prijsstructuur blijft elektrisch rijden vaak de goedkopere keuze. Gemiddeld kostte publiek laden vorig jaar 48 cent per kilowattuur. Een moderne elektrische auto rijdt vijf tot zeven kilometer op één kilowattuur, wat neerkomt op minder dan 10 cent per kilometer. Daarmee liggen de totale gebruikskosten nog steeds onder die van benzineauto’s, vooral dankzij lager onderhoud en gunstigere energieprijzen.